به نام بزرگ خالق خوبی ها

می گن وقتی یه آجر رو کج گذاشتی،دیوار تا آخرش کج می ره بالا

می گم چه خوبه که همیشه تیشه و کلنگی هست که دیوارای کج رو باهاش خراب کنی از اول بسازی

می گن فراموشی یه نعمته

می گم اختیار که نعمت، این که به اون چیزی که به یاد آوردنش اذیتت می کنه  می تونی فکر نکنی تا

اسم فراموشی بگیره

...

زمین با تمام غربتی که واسه آدم داره ولی چیزایی ام توش پیدا می شه واسه دلخوشی مثلا:

شاید امید

شایدم همون تیشه وتبر

شاید انگیزه داشتن برای ساختن دیوارای راست

نمی دونم...

این روزا اتفاقای بد زیادی افتاد

ولی اتفاقای خوبم بود

نمی دونم تا چند وقته دیگه وقتی پنجره خونه رو باز کنم وقتی پام رو از خونه بیرون می ذارم بوی

بهار نارنج می یاد ولی می خوام تا اون روز شاد باشم شاید بعدشم از دیدن آسمون زیر درخت نارنج

شاد بشم آره ...

یکی از اتفاقای خوب این بود که هر چقدر سعی کردم از اتفاقای بد ناراحت بمونم نشد.

...

دارم به این فکر می کنم آدما چیزایی که هست رو چه جوری می بینن،تا یه مدت فکر می کردم شاید هر کسی

بقیه رو همونطور که خودش هست می بینه مثلا این که چرا این آقای میری فکر کرده من اینجا مطلب می نو

یسم که رو کسی تاثیر بذارم

این که آدما چه جوری بی حتی هیچ گفتگویی در مورد  آدمی که در حد خو ندن چند تا مطلب تو وبلاگش می

 شناسش قضاوت می کنن.تا جایی که من می دونم

...

از یه چیزی خوشحالم از اینکه آدم فقط باید در برابر خدا پاسخگو باشه

خوشحالم از اینکه اینجوری طرف حسابم خیلی منطقی.

...

شاید اگر وقت داشتم تا فردا همینجوری هی می نوشتم احساس می کنم نیاز دارم یه جایی چیزایی روکه فهمیدم

 به همه بگم تا همین الانشم از آقای فلاح بعید نیست بهم بگه بعضی از مطلبات بی ربطن گاهی اوقات شاید تنها

 انسانی که توانایی داشته باشه که این چیزا رو به هربط بده خودم باشم از این موضوعم خوشحالم ..

خوشحالم که کارایی تو دنیا هست که فقط من می تونم انجام بدم

البته خوشحالم که بقیه آدمام همین توانایی رو دارن در مورد خودشون این یعنی اینکه آدمای تونای زیادی هستن

که فقط اونا می تونن کارایی رو انجام بدن که شاید هیچ کس دیگه نتونه