به نام بزرگ خالق خوبی ها
خداییش هر چی هم بخوای جلوی خودت بگیری نخندی نمیشه، فکرش بکن با دختر دکتر حسابی اشتباه
بگیرنت،رو همین حسابم از در خونه دکتر حسابی تادر کاخ سعدآباد برسوننت(راهی نیست ولی خوب)
گفتم سعد آباد هیچ وقت فکر نمی کردم توی روز سرد زمستونی اونجا رو ببینم واز دیدن حیاط پوشیده از
برف با درختای بلند،حوض یخ بسته وشنیدن صدای آب رودخونه لذت ببرم و البته به یکی از آرزوهای
دوست داشتنی زندگیم برسم0بالاخره رفتم موزه برادران امیدوار از نزدیک دیدم(دو برادر جهانگرد ایر
انی )از عکساشون گرفته تا هدایایی که از سران قبایل(جنگل های آمازون و آفریقا) و کشورها گرفته بو
دن،حتی ماشینشون.
دیدن آثار استاد فرشچیانم کمتر از اون خالی از لطف نبود و همینطور موزه هنر های زیبا و تابلوهای
هنرمندای آلمان،فرانسه،بلژیک و ... که آدم رو خیلی راحت به فضای آثارشون می بردن.(به قول مامانم
انگار نقاشی هاشون با آدم حرف می زدن).
از همه مهمتر بعد از هفت،هشت ماه دوستام دیدم.آها یه چیز دیگه رفته بودم تهران کنکور ارشد بدم.